Kocia twórczość

Warto

2011-06-17T18:10:00.001+01:00

spróbować szczęścia:

Candy u Stacy-do 1 lipca-TU

Znak...

2010-10-02T17:03:00.001+01:00

daję, że żyję...tak skromnie, kalendarz tylko pokazuję...nie ma mnie od dawna w blogowym świecie i jakoś tak pusto i dziwnie, ale powodów mej nieobecności jest wiele a wszystkie...WSPANIAŁE!!!

Obiecałam, że kiedyś napiszę o spełniających się marzeniach, o liście, na który niecierpliwie czekałam o tu , o naszej "Kociej wyprawie życia", z której wróciliśmy cali i zdrowi, szczęśliwi i odmienieni, o przesyłce, którą otrzymałam jakiś czas temu, która sprawiła mi ogromną radość, o moim nowym etapie życia, który rozpoczął się z początkiem września i wspomniany kalendarz jest właśnie tego dowodem...to kalendarz, który otrzymałam pierwszego dnia w college'u...tak...żyję moimi spełnionymi marzeniami! Tym wszystkim, którzy czasem wątpią, tracą energię, rezygnują, mówię-WALCZCIE o marzenia, o siebie, o własne życie a wiele może się zmienić. Jak tylko znajdę więcej czasu napiszę...tak jak obiecałam...być może moje słowa komuś pomogą:) jest tylko jeden mały szczegół...zastanawiam się czy tylko ja tak mam, że jak w moim życiu nagle dzieję się bardzo dobrze, chodzę uśmiechnięta i radosna, to nachodzą mnie myśli i dziwne odczucia, że jest 'za dobrze' i pojawia się strach przed czymś złym, nieszczęśliwym...Wierzę, że to będzie cudowny rok i mam tylko nadzieję, że starczy mi sił i odnajdę w sobie choć odrobinę pewności siebie:)...dodam tylko jeszcze, że zielone 'gazetowe papiery', których użyłam do oklejenia kalendarza pochodzą od Eight.

BRAK

2010-07-24T22:38:00.001+01:00

Nie było mnie jakiś czas. Powodów wiele...dopadł mnie BRAK...sił...potem mimo lepszych dni BRAK chęci na jakiekolwiek zabawy z papierem...a ostatnio BRAK czasu...ale tym razem BRAK jest niesamowity bo pozwala spełniać marzenia!

Gdzieś pomiędzy tymi zawirowaniami poproszono mnie o zrobienie zaproszeń na ślub. Instrukcja od znajomych brzmiała: "prosto i elegancko, a no i ze zdjęciem w środku, takim wiesz, trochę przydymionym, przebijającym przez tekst"...Ponieważ moje umiejętności 'photoshopowe' ograniczają się raczej do podstawowych, właśnie to ostatnie zadanie wymagało ode mnie trochę wysiłku ale jaką miałam przy tym przyjemność! Może jednak powinnam być grafikiem komputerowym? Komputery i kreatywność=to co kocham:).

Początkowo zaproszenia miały dużo mniejszy format ale z powodów technicznych umieszczenie całego tekstu wewnątrz okazało się niemożliwe. Zaproszenia zmieniły format na znacznie większy co odbiło się na braku jednakowych papierów...tak...mam nauczkę,żeby następnym razem zamówić (dużo) więcej papierów niż (rzeczywiście)potrzebuję. Mimo mojego zaskoczenia ekspresową wysyłką ze scrap.com.pl (nadana we wtorek z Polski dotarła do mnie do Szkocji w czwartek!) nie mogłam czekać na kolejną paczkę. Kombinowałam...skończyło się na tym, że zaproszenia są w dwóch kolorach i różnią się wielkością motywu kwiatowego (albo jego brakiem...)

Teraz najważniejsze, wspomniany wyżej wszechobecny BRAK skutecznie blokował pomysły w mojej głowie...w poszukiwaniu inspiracji trafiłam na cudowne zaproszenia UHK i nie mogłam wyjść z podziwu! Moje zaproszenia są właśnie nimi inspirowane. (Dziękuję autorce za wskazówki)

Druga wersja jest różowa, przykłady:

Materiały: papiery z serii Victoriana, kryształowe i perłowe ćwieki ze scrap.com.pl

Wnętrze (wybaczcie zamazane nazwiska i miejscowość). Dodam tylko, że zdjęcie to sepia czego nie udało mi się uchwycić:

Dziękuję pewnej niesamowitej osobie za ciepłe słowa dodające skrzydeł! Przesyłka dotarła i już niedługo nastąpi oficjalne chwalenie się:)

A dla tych co mają dość upałów w Polsce...my mieliśmy wczoraj pierwszy bezdeszczowy dzień od chyba trzech tygodni i temperatura była nawet wyższa niż 15 stopni!

O spełnianiu marzeń jeszcze napiszę...a teraz dziękuję wytrwałym, którzy dotarli do końca!

Przerywnik muzyczny...

2010-06-07T19:31:00.003+01:00

Dźwięki, które nie potrafią mi wyjść z głowy i nieważne, że kompletnie nie rozumiem tekstu...

quadron "herfra hvor vi står" from Yours Truly on Vimeo.

Wczoraj...

2010-05-24T20:55:00.000+01:00

...późną nocą skończyłam notes...zrobiłam go dla siebie...w ukochanych brązach...z wykorzystaniem pięknych papierów Chocolatcaffee z ILS...jest taki mój...na różne słowa...trochę "wymęczony"...z moim pierwszym w życiu transferem zdjęcia. Późno już i światło mało sprzyjające...robiłam co mogłam. Myślę jednak, że ten zestaw papierów jest ostatnio tak popularny, że rzeczywisty kolor notesu jest łatwy do wyobrażenia :)

A na koniec zdjęcie pod słońce, czyli uwydatniona tekstura (jakiś cień mi się wkradł niestety):

Tekst (stempel Tim Holtz):
"to be all that is possible, we must attempt the impossible.
to be all that we can be, we must dream of being more"

Spokojnej nocy.

odpoczywam...

2010-05-21T22:52:00.004+01:00

tak...po kilku intensywnych wieczorach spędzonych na robieniu kartek dla Mam...powstało ich kilka...jedna, bardziej osobista dla mojej mamy:

pozostałe już też znalazły odbiorcę:

Po złych dniach z ostatniego postu nie ma już śladu...w obliczu powodzi w Polsce moje zmartwienia wydają się tak banalne...a poza tym czasem jedna prosta rzecz potrafi sprawić, że wszystko mija...kilka dni temu po obudzeniu ujrzałam coś, co mnie rozbawiło do tego stopnia, że wybuchłam śmiechem...Kot skomentował moją reakcje tylko stwierdzeniem, że mam specyficzne poczucie humoru i tyle... To co ujrzałam jest dowodem na to jak czasami potrafi tutaj wiać i jak duże są tutejsze, spasione frytkami, mewy:

Natomiast na moje słowa, że muszę TO teraz wyczyścić, Kot odpowiedział leniwie "zostaw, deszcz zaraz zmyje...", co dowodzi z kolei jak tutaj pada:) niech Was nie zwodzi piękne niebo na zdjęciu! Taki mieliśmy poranek...brzydko mówiąc...gówniany...

tak...to moje specyficzne poczucie humoru...wybaczcie:)...Kot wybył na kilka dni, mam trochę czasu by pobyć tylko ze sobą i...kota już dostaję...no i nie ma mi kto obiadu ugotować...bo wstyd przyznać..ale ja z tych "niegotujących" raczej...

A najważniejsza wiadomość dnia-dostałam dziś TEN list...ale o tym jutro:)

Złe dni...

2010-05-15T18:43:00.002+01:00

dlatego dziś bez słów...ATC na wyzwanie u Scrapujących Polek, temat przewodni "CZAS":

Nie mogłam się oprzeć...

2010-05-13T15:46:00.001+01:00

zabawie rozpoczętej przez niesamowitą 2:16....zasady TU....jakoś tak ciemno wyszło:

1. If I Had My Life to Live Over, 2. 365-161 What-A-Melon Toes, 3. Sztum: Zamek, 4. Autumn Remains 2 ..., 5. Johnny_depp, 6. now i can smoke and drink my coke, 7. Parc Güell - Barcelona, 8. Chocolate Chip Muffins Step_5_READY TO EAT, 9. My archaeology, 10. Yuchan, 11. 109 of 365 - Spending time in the box., 12. P3291378
pytania i moje odpowiedzi:
The Questions: (my answers)

1. What is your first name? (Anna)
2. What is your favorite food? (watermelon-arbuz)
3. What high school did you go to? (Sztum)
4. What is your favorite color? (brown-brąz)
5. Who is your celebrity crush? (Johnny Depp)
6. Favorite drink? (coca cola)
7. Dream vacation? (Barcelona)
8. Favorite dessert? (chocolate muffin)
9. What you want to be when you grow up? (an archaeologist...or an interior designer...or an artist...-arcgeologiem...albo projektantem wnętrz...albo artystą...cóż niezdecydowana od zawsze:))
10. What do you love most in life? (sleep-spać-o tak!)
11. One Word to describe you. (anxiety-lęk...a zaraz po nim niezdecydowanie...)
12. Your flickr name (Kociatwórczość)

Z mojego podglądania innych mozaikowych kompozycji nasuwa się jedno-Johnny Depp triumfuje:)...

Zapomniałam...

2010-04-28T20:18:00.000+01:00

W całym tym moim oczekiwaniu na list zapomniałam zupełnie o zbliżających się imieninach siostry...na szczęście coś mnie dziś oświeciło i zabrałam się szybko za robienie kartki...Cierpiąc na brak pomysłu postanowiłam po raz pierwszy zmierzyć się z wyzwaniem mapkowym. Mam nadzieję, że nie odbiegłam za bardzo od oryginału...nie jestem do końca pewna...taka zabawa to dla mnie zupełna nowość...zgłaszam więc moją kartkę do scrapmapek a jutro rano biegnę na pocztę ją wysłać...może dojdzie na początku przyszłego tygodnia i spóźnienie nie będzie takie straszne. A oto mój dzisiejszy wytwór:

A tutaj mapka:

Tyle na dziś :)

Czekam...

2010-04-27T20:43:00.001+01:00

już ponad tydzień....Długo mnie tutaj nie było...Podjęłam decyzję, znalazłam siłę i odwagę by spróbować coś zmienić...by dać szansę marzeniom sprzed lat pod tytułem "kim będę jak będę duża"...wróciłam szczęśliwa bo się udało...tak mi powiedziano...miałam tylko wysłać akceptację po otrzymaniu listu...a listu wciąż nie ma i zachodzę w głowę, że może źle coś zrozumiałam...a może mnie zbyto, a że w tym kraju nie ma zwyczaju "walenia prosto z mostu" tylko wszystko się ubiera w ładne i grzeczne słówka to ja się nie połapałam najzwyczajniej w świecie? Nie pisałam bo nie chciałam zapeszyć...chciałam się pochwalić już po fakcie:) ale nie mogę bo listu nie ma... Mimo totalnego przerażenia byłam gotowa...nie chcę zdradzać jeszcze szczegółów. Obiecuję, że niezależnie od tego czy się uda czy nie (tak już oficjalnie i ostatecznie) to wyjaśnię wszystko!

Tymczasem skromnie zaczynam bawić się w robienie kolczyków...a oto kilka moich krzywulców. Wyrozumiałość ze strony odwiedzających wskazana:)...oprócz ich robienia muszę się również nauczyć fotografowania:)

...

2010-04-10T19:02:00.000+01:00

10.04.2010

Świątecznie...

2010-04-03T13:34:00.001+01:00

W tym świątecznym zabieganiu ciężko znaleźć chwilę ale chciałam choć tak krótko życzyć Wam-wszystkim, którzy tutaj zaglądają radosnych Świąt spędzonych z rodzinką przy suto zastawionym stole, dużo radości i uśmiechu, ale przede wszystkim pięknej pogody bo tego nigdy za wiele! Korzystajcie z lenistwa ile się da!
Dziękuję za miłe komentarze i jeszcze raz wszystkiego naj na ten świąteczny czas!

Nie mam...

2010-03-31T19:16:00.006+01:00

...już pojęcia co robić ze zdjęciami na blogu...na moim wyświetlaczu (laptopowym) wyglądają w porządku a tymczasem dotarłam kilka dni temu do mojej mamy i kiedy otworzyłam bloga na jej komputerze to się przeraziłam jak tu ciemno..mam nadzieję, że u Was widać lepiej:) To tak tytułem wstępu. Teraz czas na pewne osobiste wyznanie...ostatnio jakoś tak wszystko mi szwankuje...od kilku tygodni męczę się z posterydowym zapaleniem skóry twarzy-wygląda tak strasznie jak nieciekawie brzmi:( jeszcze kilka miesięcy leczenia przede mną...wstyd się przyznać ale sama jestem sobie winna...no ale nie o tym miało być...chciałam się pochwalić jak to dziś przysłużyłam się w pewnym sensie medycynie a już na pewno praktyce pani stomatolog. Otóż kilka godzin temu usunięto mi połowę zęba. Pani oznajmiła, że mój przypadek jest bardzo rzadki (jak zwykle...) i istnieje pewne rozwiązanie, które jest spotykane w piśmiennictwie ale ona nigdy tego nie robiła. Zwykle zęba albo się leczy, albo usuwa całkowicie a u mnie pani przecięła go na pół i usunęła tylko jedną część...Kiedy już podwójne znieczulenie przestało działać to czuję się niezbyt ciekawie ale z drugiej strony...pani stomatolog zrobiła mi mały bajer w szczęce więc jest ok:) Ostatnio staram się znaleźć pozytywy we wszystkim!

Przed samym wyjazdem w pośpiechu zrobiłam kilka kartek, które chciałabym tutaj pokazać. Na początek kartka z okazji ciąży, dla K.dobrego duszka, który już teraz jest-jeśli się nie mylę-w 26 tygodniu...trochę mi wstyd za opóźnienie ale nie mogłam wcześniej się zebrać...Z braku kwiatków w odpowiednim kolorze użyłam małych, kremowych różyczek zabarwionych tuszem distress a listki wycięłam nożyczkami:

Moja masowa produkcja na Boże Narodzenie tak mnie wymęczyła, że nie miałam ochoty robić kartek wielkanocnych...poza tym nie czuję klimatu tych wszystkich kurczaczków, zajączków i baranków. Kiedy oglądam inne blogi to zachwytom nie ma końca ale kiedy ja próbuję...to nic nie wychodzi...Jednak gdy zobaczyłam kartki UHK wiedziałam, że to jest TO! A o to efekt mojej inspiracji:

Oczywiście wcześniej jeszcze powstały jaja...dzięki kursowi Brises i jej ślicznym kartkom. W tym roku na blogach nastąpił prawdziwy jajeczny wysyp ale muszę wspomnieć o moich pozostałych inspiracjach-Agnieszce i Oliwiaen.

A na koniec z resztek pięknych papierów Amber (pierwszy raz z nimi pracowałam) powstała jeszcze jedna:

Z braku możliwości na pewno nie zrobię nic nowego do dnia 9 kwietnia, pozostaje mi tylko cieszyć się pobytem na rodzinnej wsi i obecnością bliskich. Tego samego życzę wszystkim zaglądającym- wspaniałych świąt spędzonych w rodzinnym gronie! I dużo słońca!

Wiosna...

2010-03-26T14:28:00.004Z

miała przyjść a my tu mamy jesień...Coś tam sobie dłubię wieczorami ale nawet nie mam szansy na sfotografowanie i wklejenie tego tak, żeby to 'po ludzku' wyglądało...Już wiem, że czasem lepiej się zamknąć i nic nie mówić...kilka dni temu stwierdziłam, że coś dziwnego dzieje się z pogodą. Po pierwsze-doświadczyłam w tym roku prawdziwej zimy-takiej z temperaturą poniżej zera i śniegiem trzeszczącym pod nogami (kocham ten dźwięk), po drugie- w ciągu ostatnich kilku miesięcy jakoś mało pada..., a po trzecie-wiosna przyszła, słoneczko przygrzewało, ptaki śpiewały, mewy powróciły do miasta (tutejsze mewy to takie trochę nasze gołębie na rynkach polskich miast)..no i się doigrałam...Pada, już chyba czwarty dzień z rzędu, nie, nie pada-LEJE i przepraszam za słowo ale to jedyne, które mi przychodzi na myśl-dosłownie piździ...Zanim tutaj przybyłam, nigdy wcześniej nie było mi dane doświadczyć takiego długotrwałego i obfitego deszczu, połączonego z silnym wiatrem co daje efekt w postaci deszczu padającego 'poziomo' jak ja to mawiam i totalnego przemoczenia po kilku minutach... Ale już po kilku miesiącach pobytu tutaj znalazłam odpowiedź na połamane i zmasakrowane parasole leżące na chodnikach albo trawnikach:) ach...no to sobie ponarzekałam. Spędziłam trochę czasu nad kartkami i jajami na Wielkanoc, ale to co udało mi się wymęczyć pokażę innym razem (brak zdjęć-powód powyżej). Tymczasem udało mi się złapać trochę światła kilka dni temu i chciałam podzielić się skromnym kompletem, który zrobiłam dla M.- kogoś bardzo ważnego w moim życiu, takiego mojego dobrego duszka, bo bez niej to...mój świat byłby uboższy...a że życie pomieszało nam ścieżki i rzuciło daleko od siebie to chciałam jej tym gestem przypomnieć, że nadal jestem. Kalendarz (wiem, wiem trochę późno ale z drugiej strony mamy dopiero koniec marca, jeszcze tyle miesięcy przed nami-przyda się!) i kartka z papierów, w których się po prostu zakochałam...i jeden z moich ulubionych stempli. Dodam jeszcze tylko, że przeszycia są robione ręcznie. Dużo zdjęć:

A tak prezentują się razem:

Po raz pierwszy również zabrałam się za tusze alkoholowe.

Pomalowałam aniołka bo jakoś ten róż mi nie pasował. Aniołek prawdopodobnie trafi w ręce mojego drugiego dobrego duszka. Tylko zastanawia mnie jedno-jak długo te kolory się utrzymają i czy w ogóle...

Na koniec dziękuję za odwiedziny i za miłe słowa pozostawione na tych stronach, a teraz idę powoli pakować plecak bo już niedługo czas na spotkanie z rodziną i piwo z dobrymi duszkami (mam nadzieję)!

Zodiakalnie...

2010-03-14T20:25:00.003Z

Moje pierwsze w życiu ATC...zrobione na wyzwanie Scrapujących Polek...kiedy wycięłam bazę to pomyślałam "kurde jakie to małe... i jak ja się na tym zmieszczę?" Jakoś upchałam. Oto efekt, dodam tylko, że niestety obrazek nie jest mojego autorstwa choć, przyznaję, że zamysł miałam właśnie taki, trochę kolażowy:) i w poszukiwaniach odpowiedniego obrazka google doprowadziło mnie TU...i odpuściłam sobie dłubanie bo mi się spodobało:

Niby wierzę...niby nie wierzę...ale czasem coś w tym jest...tak jakoś wyszło, że jestem rakiem...trochę poczytałam i trafiłam na tekst, który był bardzo trafny...skupiając się tylko na tej ciemnej stronie wychodzi na to, że:

...trudno jest się ze mną zaprzyjaźnić- jestem bardzo nieufna...we wszystkim wietrzę podstęp i wszystko widzę w czarnych barwach....zrozumieć moje myśli i uczucia jest bardzo trudno...dręczy mnie ciągły niepokój i obawa przed ujawnieniem swoich słabych stron... charakter mam niestały, dlatego dużo cierpię... na początku sprawiam wrażenie nieśmiałej, tajemniczej i zamkniętej w swoim własnym świecie...trudno jest ze mną nawiązać znajomość w ciągu paru godzin, potrzebuję na to przynajmniej paru dni...jestem bardzo pamiętliwa, potrafię po paru latach wypomnieć komuś jakiś drobny incydent.... nie jestem jednak mściwa... uwielbiam zadręczać się rożnymi problemami, które w większości są tylko wytworem mojej wyobraźni...

Tak...cała ja...nie jest to pełny opis, bo przecież z drugiej storny jakie raki są kochane i ciepłe każdy wie:) ale generalnie to się zgadzam...łatwo ze mną nie jest...a nawet bardzo ciężko bywa...ale dziwi mnie jedno...jak to się stało, że niby taka zamknięta...a kiedy poznałam Kota to przegadałam z nim dosłownie cztery dni i noce...bez przerwy...może od razu wiedziałam?
Lubię czasem powspominać tamte niesamowite chwile...zachwyt...ciekawość...ach...pięknie było.

Dziwny dzień...

2010-03-08T14:30:00.001Z

zaczął się całkiem miło...i nawet słonecznie...a teraz taka rozbita się czuję. Ach, nic mi się nie chce...Może to ta muzyka...od rana próbuję pozałatwiać pewne sprawy, niestety z marnym skutkiem...udało mi się dodzwonić tylko w jedno miejsce...a w pozostałych przypadkach muzyka w słuchawce mnie dobijała z każdą upływającą minutą, aż w końcu dałam sobie spokój..ale i tak będę to musiała kiedyś zrobić. Jednak nie dziś, przecież to mój dzień- kobiety:). Z tej okazji najlepszego kobitiki!

Udało mi się w nocy skończyć wspomnianą wczoraj kartkę imieninową dla brata. Do tego powstała jeszcze zakładka, skromniutka taka, dla młodego, żeby pamiętał o mnie jak będzie czytał:

i tył:

"Dla każdego coś miłego"-cały komplecik-zakładka (młody) +imieninowy u-śmiech (brat)+urodzinowy Paryż pokazany wczoraj (żona brata:)) zostanie wysłany jeszcze dziś, lecz niestety już wiem, że dotrze z opóźnieniem...

Jeszcze raz wszystkiego naj kobietom!

Powoli...

2010-03-07T16:35:00.001Z

...rozkręcam się wiosennie:). Kot męczy się w swoim kąciku muzycznym ze swoim utworem zaliczeniowym więc postanowiłam wykorzystać chwilę i pokazać co udało mi się wczoraj zrobić. W zamierzeniu miały powstać trzy kartki, jedna urodzinowa, druga imieninowa i trzecia kocio-rocznicowa. Powstały dwie i..pół imieninowej bo jeszcze nie posklejana, nie wykończona, więc następnym razem. A oto co powstało po tak dłuuugiej przerwie-

urodzinowa dla kogoś, kto wymarzył sobie wakacje w Paryżu:

Miałam małe problemy ze światłem...jak widać na ostatnim zdjęciu w koncu mamy trochę słońca:)

Z kartką dla Kota nie było łatwo...był zamysł i jak to często bywa nie wyszło do końca tak jak chciałam ale cóż liczą się chęci, a ponieważ Kot nie ma pojęcia o tym blogu to nie muszę czekać do rocznicowego wtorku i mogę ją pokazać już teraz:

Właśnie zauważyłam, że chyba powinnam podkleić trochę tego kota...

Na dziś to wszystko...cudownie poczuć wiosnę w powietrzu i odkryć na nowo smak jogurtu jagodowego...mała rzecz a cieszy:).

Powracam...

2010-03-06T14:49:00.001Z

z nadzieją, że tym razem na dłużej...Zakupiłam wczoraj najnowszy numer Craft Stamper Magazine i...tak oglądając strona po stronie...czułam narastającą chęć chwycenia za papier i darcia, cięcia, gniecenia, klejenia...ach...wymyślałam wcześniej różne powody, a to pogoda...brak słońca...mróz w lutym (no bo jak to tak...) albo, ze nie mam tego i tamtego...smutna prawda jest taka, ze nic nie wyszło spod moich paluchów od ładnych kilku tygodni...absolutne nic...prawdopodobnie wszystkie wymienione czynniki i te, których nie zdążyłam jeszcze wymyślić, a przede wszystkim chyba masowa produkcja kartek bożonarodzeniowych totalnie mnie wypaliły..( 60 sztuk dokładnie).No i prezent na zamówienie, który pewnie niedługo zostanie pokazany tutaj, po prostu mnie dobił. A były okazje..były nawet urodziny brata a ja nic...ale wczoraj...wczoraj jakby coś drgnęło...i też jest okazja! Otóż we wtorek przypada nasza kocia rocznica. Znów jestem podekscytowana jak dziecko:) a ponieważ Kot wybył do pracy na długie godziny to cała przestrzeń domowa tylko dla mnie!

Dziś postanowiłam pokazać kilka kartek bożonarodzeniowych. Chyba z pewnej wdzięczności dla wspomnianego magazynu :), ponieważ kiedy wpadł w moje ręce numer grudniowy a moje oczęta ujrzały obrazek przedstawiający dziewczynkę, od razu widziałam, ze muszę mieć te stemple...łatwo nie było...ale dotarły do mnie aż z Holandii:) zainspirowana kartką wykonaną przez niesamowitą Jo wykonałam bardzo podobną, przyznaję się bez bicia tak...ale na początek pokaże własną, a co:)

i jeszcze z innego kąta...

a tutaj wspomniana kartka BARDZO inspirowana TĄ kartką

i jeszcze...

Tak sobie myślę, że dzisiejszy post chyba powinnam zatytułować "dla cierpliwych"... Na koniec jeszcze dwie kartki wykonane za pomocą tego same zestawu stempli, pierwsza w bardzo podobnym stylu (przepraszam za kiepskie zdjęcie ale skończyłam je późną nocą a to była jedyna chwila, kiedy mogłam zrobić fotkę)

Zmieniłam zdanie...wiem, że to nie czas na Boże Narodzenie...ale "naszła mnie ochota" jak to mawia pewna pani...żeby pokazać jeszcze jedną katkę, jedną z moich ulubionych:

...i to już koniec na dziś. Dużo wyszło...ale dawno mnie tu nie było i miło jest podzielić się z kimś cząstką siebie.

Chciałam również podziękować wszystkim, którzy tu zajrzeli i moim niedoścignionym czarodziejkom scrapowym, które pozostawiły komentarze:) a teraz...uciekam w moje papiery...NARESZCIE!

Początki...

2010-02-06T22:05:00.005Z

Z pewną taką nieśmiałością...wzbraniając się odrobinę moimi kocimi łapami...zaczynam. Przyznaję, nowa zabawka pod tytułem "własny blog" kusi i zachęca...ale w środku coś mi mówi: a po co...a dla kogo..a czy mam odwagę...Nie, nie mam odwagi trochę się boję, a nawet bardzo...ale co mi tam. Robię to przecież dla siebie, a powód? Może kiedyś nadejdzie TEN dzień kiedy to wytłumaczę..tymczasem przyjmijmy, że to pierwszy krok do tworzenia mojego nowego ja...taka moja mała terapia:). Na wstępie muszę coś wyznać-nie jestem pisarzem, jak już pewnie dało się zauważyć...robię czasem okropne błędy...słowo 'twórczość' znalazło się w tytule bloga tylko i wyłącznie z powodu nagłego braku pomysłów...to raczej moja ZABAWA z papierem, która rozpoczęła się któregoś sierpniowego popołudnia 2009 roku...tak...moja pasja trwa dopiero kilka miesięcy ale już wiem, że będzie ze mną już zawsze:). Wciąż uczę się, poznaję, podglądam, inspiruję...Moje oczy widziały już wiele twórczych cudów na stronach różnych blogów, więc jeśli kiedykolwiek zdarzy się, że ktoś, kto tu zajrzy-ach..naprawdę wierze, ze kiedyś ktoś zajrzy:)-i odkryje coś bardzo podobnego do tego co wyszło spod jego ręki a zabraknie mojego komentarza odnośnie inspiracji to proszę o szybką reakcję i już teraz zapewniam, ze moim celem nie była kradzież. Tak trochę formalnie się zrobiło...

Długo myślałam od czego zacząć i co pokazać...początkująca i trochę zawstydzona...najwięcej zrobiłam kartek świątecznych ale przecież mamy luty a ja tu będę z Bożym Narodzeniem wyskakiwać! Padło więc na trochę starszą kartkę. Uczyniłam ją z okazji urodzin mojego Kota, dla wyjaśnienia Kot jest człowiekiem, a dokładniej moją drugą połową. Nie tylko on jest Kotem lecz ja też...choć oboje marzymy by mieć psa...trochę pokręcone:) Otóż mamy taka naszą osobistą grę słowną...zwracamy się do siebie "kocie" co jest nie tylko pewna wersja oklepanego kotka (który mnie osobiście przez gardło przejść nie może) lecz naszym skrótem od kocham cię, które zwykle leniwie wymawiane jest przez nas bardziej jak kocham cie...z utratą końcowego 'ę' i w skrócie daje "kocie"...i tak to mianowaliśmy się wzajemnie Kotami.

Czas na kartkę...jakoś zdjęć nie jest najlepsza co jest przyczyną permanentnego braku słońca w kraju w którym mieszkam.

To tyle na dziś...choś nie do końca jestem przekonana czy zrobiłam wszystko jak należy...